We kennen Denny al een tijd binnen de Hobby Horsing-wereld. Al bij zijn eerste wedstrijden, waar hij als portier werkte, viel hij op – mannen in die rol waren toen nog zeldzaam, en veel mensen dachten dat hij het niet lang zou volhouden. Maar tegenwoordig is hij scheidsrechter. Wat hadden we het dus mis!
Al meer dan twee jaar is Denny actief als scheidsrechter en trainer bij wedstrijden en kampen, vooral binnen de Hobby Horsing Vereniging. Met alle ervaring die hij heeft opgedaan, opende hij dit jaar zijn eigen Hobby Horsing-club, en later dit najaar volgt de tweede. Ook is hij succesvol in de “echte” paardenwereld: zijn jonge paard Good Obsession, bijgenaamd Coudy, behaalt regelmatig topplaatsen bij wedstrijden. We hadden zelfs de eer om een Hobby Horse-versie van Coudy voor hem te maken – en het was geweldig om hen samen te zien.
Omdat we deze getalenteerde jongeman met alle LarDen-steun willen aanmoedigen, stelden we hem een paar vragen.
Hoe ben je in de Hobby Horsing terechtgekomen?
Ik ontdekte Hobby Horsing eigenlijk helemaal per toeval, dankzij Dráža. Ik ken Dráža sinds mijn zeventiende, en we werkten een tijdje samen bij het organiseren van wedstrijden voor echte paarden. Op een dag, toen er een Hobby Horse wedstrijd was, besloot ik te komen helpen. Ik was verantwoordelijk voor de start – zoiets als een portier – en terwijl ik dat deed, keek ik hoe het evenement verliep.
Die ervaring fascineerde me – de sfeer, de deelnemers, de spanning bij de kinderen en hun ouders. Vanaf dat moment bleef ik in de wereld van Hobby Horsing en raakte ik steeds meer betrokken bij verschillende evenementen en projecten. Ik was verrast hoe levendig en goed ontwikkeld de gemeenschap is – en hoe een klein toeval het begin kan zijn van iets blijvends.
Wat vind je het leukst?
Als westernruiter geniet ik natuurlijk het meest van Trail – het is een discipline die dicht bij me staat, omdat het vaardigheid, concentratie en een praktische aanpak combineert.
De laatste tijd voel ik me steeds meer aangetrokken tot dressuur. Ik houd van de elegantie, de precisie en de mogelijkheid om steeds te verbeteren op de kleine details. Het is een heel andere stijl dan Trail, maar juist daarom vind ik het zo interessant om deze kant van Hobby Horsing te ontdekken.
Zijn de kinderen soms een uitdaging?
Je kunt echt niet zeggen dat de kinderen in de club zich misdragen. Terugkijkend op het allereerste begin moet ik toegeven dat ik me een beetje zorgen maakte – werken met kinderen is altijd een uitdaging en je weet nooit wat je kunt verwachten. Maar al na de eerste lessen merkte ik dat al mijn zorgen onnodig waren.
De kinderen zijn gewoon geweldig. Het is duidelijk dat ze van de club genieten – ze komen vol energie binnen en gaan meteen aan de slag met de activiteiten. Ze zijn zo druk met oefeningen, spelletjes en nieuwe opdrachten dat er eigenlijk geen tijd is voor kattenkwaad. Het mooiste is om te zien hoe blij en tevreden ze zijn.
Hoe gaat het met je Hobby Horsing club?
Voor mij was het starten van mijn eigen Hobby Horsing club een grote uitdaging en echt een stap buiten mijn comfortzone. Ik begon in het voorjaar van 2025, en sindsdien hebben de kinderen me volledig verbaasd. Ze zijn niet alleen geweldig en getalenteerd, maar laten ook enorme vooruitgang zien – en het belangrijkste is dat het duidelijk is dat ze er plezier in hebben, en dat vind ik het allerbelangrijkst.
Elke les met hen zit vol energie, vreugde en enthousiasme. Tegelijkertijd zijn ze gemotiveerd om beter te worden, nieuwe dingen te leren en hun conditie op te bouwen. Ik ben erg dankbaar dat de Hobby Horsing Vereniging mij vertrouwde en de kans gaf om de club te openen. Het was een beslissing die me heeft laten groeien, me nieuwe dingen leerde en me talloze onvergetelijke ervaringen gaf.
Paarden of Hobby Horses?
Dat is een vraag die ik heel vaak krijg – en ik moet toegeven dat ik nooit een helemaal duidelijk antwoord heb gegeven. Paarden maken al jaren deel uit van mijn leven; eigenlijk kan ik me mijn dagelijks leven zonder hen nauwelijks voorstellen. Ze zijn niet zomaar een hobby voor mij, maar een ware passie die me in vele vormen heeft begeleid.
Met Hobby Horsing is dat eigenlijk hetzelfde. Hoe meer tijd ik eraan besteed, hoe meer ik voel dat het niet zomaar een extra bezigheid is, maar een vast onderdeel van wie ik ben. Het brengt me vreugde, geeft me ruimte voor creativiteit en verbindt me met mensen die dezelfde passie delen.
Dus als iemand me vraagt wat belangrijker is, is mijn antwoord meestal hetzelfde: beide betekenen evenveel voor mij – en ik kan me geen van beide meer zonder de ander voorstellen.
