We volgen de club Hobby Horsing Plzeň vanaf het allereerste begin. En we moeten zeggen: we blijven ons verbazen over de reuzenstappen die deze club zet. Nog niet zo lang geleden zagen we hun eerste voorzichtige berichten op social media, en dit jaar hadden we al de eer om hen topklasseringen op het Tsjechische kampioenschap, waaronder de eerste plaats, te zien behalen. Een groot deel van de verdienste gaat naar Andrea. Ook al leert ze zelf nog veel over Hobby Horsing, ze is absoluut de juiste persoon op de juiste plek. Ze begeleidt haar ruiters naar elke wedstrijd en steunt hen zowel fysiek als mentaal. Andrea is een actieve sportster en wij vinden de richting waarin ze haar ruiters leidt erg mooi. Om meer te weten te komen, stelden we haar een paar vragen.
Waarom juist Hobby Horsing?
Allereerst zou ik bezwaar maken tegen de titel trainster. Op social media noem ik mezelf de First Lady van de club Hobby Horsing Plzeň – uiteraard volledig als grap. Ik ben de persoon die ervoor zorgt dat de ruiters een plek hebben om te trainen, iets hebben om overheen te springen, en dat ze ook echt op de training verschijnen. Maar ik ben ook degene die niet toestaat dat de training een kletskring wordt: in plaats daarvan laat ik ze flink zweten bij een warming-up geïnspireerd op hardloop- en atletiektraining. Als 'cavaletti-vasthouder' zet ik voor de meiden hindernisbanen en parcoursen uit. En zelf zouden ze zeggen dat Andrea degene is die hen vooruit blijft duwen wanneer ze eigenlijk liever gewoon zouden kletsen…
Hoe waren de beginjaren?
'Mama, ik wil een paard, en ik heb ervoor gespaard.'
Je komt thuis aanrennen van een lange duurloop, het zweet gutst, je denkt aan hoe je zo in een sinaasappel gaat bijten, gaat douchen en even je benen omhoog legt – en dan komt je kind binnenvliegen met een glasheldere mededeling over een nieuw huisdier.
'Ja hoor, schat. Gespaard, en het komt bij ons wonen op de tweede verdieping van de flat, het hooi gaat in de kelder en we gaan ermee wandelen op het stadsplein.'
Het is corona en ondanks alle pogingen om je dochter bezig te houden – die tot dan toe gewend was dagelijks te sporten bij clubs en naar de manege te gaan – zie je haar toch elke dag over social media scrollen.
En daar, op social media, ontdekte ze dé hit uit Finland. Meisjes delen instructies om paardenhoofden op stokken te maken en ze als sportmateriaal te gebruiken. De gelukkigen springen in de tuin, de anderen in de flat. Sommigen naaien hun paard zelf, anderen krijgen hulp van hun moeder. Handdoeken en dekens vallen ten prooi aan de eerste Hobby Horses.
Zodra het nieuwe, volstrekt originele sportmateriaal klaar is, gaat het los. Fauteuils en stoelen dienen als steunen, een bezem als hindernis. Er volgen online gesprekken met vriendinnen, uitwisseling van ervaringen en het vergelijken van sportresultaten.
Maar een thuisgenaaid paardje is niet genoeg, en de zin waarmee alles begon, kwam echt uit. Lang, heel lang zoeken en kiezen uit het LarDen-assortiment, gevolgd door gespannen uitkijken naar de postbode, die niet vermoedt dat hij in dat vrij lichte pakketje een paard bezorgt bij een ongeduldige jongedame. Het eerste originele LarDen Hobby Horse is thuis.
Uit respect voor de buren hebben we de springtrainingen in de flat maar een paar dagen volgehouden en zijn we het Hobby Horse mee naar buiten gaan nemen. Lange wandelingen, natuurlijke hindernissen, snelle starts en ook de eerste dressuurpogingen, die door onbekendheid met de regels een geslaagde choreografie werden op het thema 'dansen met een paard'.
Binnen korte tijd namen we op onze Hobby Horse-uitstapjes een klasgenootje mee, en een paar weken later, dankzij de coronaversoepelingen, kwam er een moeder met haar dochter en Hobby Horse helemaal vanuit een stad ruim een uur rijden verderop naar ons toe.
En toen waren we met z'n vijven 😊 Emma, Lucka, Laura, Vanes en Mel. Soms werd er 'getraind' in de stad op openbare speelplaatsen, soms organiseerden we tochten de natuur in. De ruiters gingen voorop op hun paardjes, de moeders er te voet achteraan, ongeacht de afstand of het hoogteverschil onderweg. De ruiters hadden altijd geweldig veel plezier en, wat onbetaalbaar was, ze sportten en bewogen in de frisse lucht.
Het lijkt erop dat het moeilijke jaar 2020 het clubje Hobby Horsing Plzeň heeft voortgebracht.
Van onze eerste wedstrijd – Rohatsko 2020 – kwamen we terug met een gouden en een zilveren medaille.
Via social media sloten zich steeds meer ruiters aan bij de vaste buitentrainingen, zodat er in 2021 al zo'n 20 enthousiaste jonge ruiters rond Hobby Horsing Plzeň actief waren. Sommigen kwamen regelmatig van echt ver weg, een uur rijden of meer…
Hoe vaak train je per week?
We komen elke woensdag bijeen. Vanaf 15.00 uur trainen de meisjes onder de tien jaar en de beginners, vanaf 16.00 uur hebben we een groep voor meisjes met ambities voor sprongen van een meter. Daarnaast zijn er onregelmatige trainingszaterdagen, vooral benut door de meisjes die zich op wedstrijden voorbereiden.
Waar word je het blijst van?
We nemen van elke wedstrijd medailles mee naar huis, maar voor mij persoonlijk is de grootste vreugde wanneer de training is afgelopen en de meiden niet naar huis willen. Ze willen nog samen zijn, samen springen en trainen, omdat ze deze sport ongelooflijk leuk vinden.
Wat is het belangrijkst in de voorbereiding?
Hier hebben we het waarschijnlijk over de wedstrijdvoorbereiding… Het allerbelangrijkst is wilskracht, het verlangen om te winnen. De meisjes zijn fysiek misschien minder sterk, maar de 'ik wil'-factor maakt van hen ongelooflijke vechters. Het fascineert me om die ontwikkeling stilletjes te volgen.
In de groep zitten ook meerdere meisjes die niet aan wedstrijden meedoen. Hun inzet en wilskracht komen voort uit hun verlangen om zichzelf te verbeteren. Ze werken keihard binnen de grenzen die ze zichzelf stellen. Ongelooflijk belangrijk is dat ze weten waarom ze naar de groep komen en dat ze het leuk vinden zichzelf te overtreffen. Hun eigen vooruitgang in Hobby Horsing werkt duidelijk positief door in hun denken buiten Hobby Horsing – in de omgang met andere kinderen, op school.
Voor welke leeftijden is het?
In zijn sportieve vorm is Hobby Horsing Plzeň bedoeld voor meisjes van 8 tot 15 jaar. We overwegen een speelse groep te openen voor kleine springertjes vanaf 4 jaar. Toegegeven, er hebben ook twee jongens bij ons getraind – één van vier en één van zes jaar. De zesjarige Filip verzamelt in de kleuren van Hobby Horsing Plzeň dapper medailles en rozetten in zijn eigen categorie. De meeste meisjes rijden ook op echte paarden, maar ook wie geen mogelijkheid heeft om naar een ruiterclub te gaan, past perfect in ons team.
Wat brengt de toekomst?
Vanaf het begin hebben we één grote zorg: de ideale trainingsruimte vinden waar we doordeweeks 's middags kunnen sporten. Zodra het ons lukt om een vaste thuisbasis te vinden in de juiste gymzaal of hal, willen we graag nieuwe clubleden en trainingsmaatjes verwelkomen. Voor het seizoen 2024/2025 huren we ruimte in de stedelijke sporthal Krašovská, en we zijn de beheerder erg dankbaar voor de welwillende opstelling.
We nemen medailles mee van lokale wedstrijden. Van het Nationaal Kampioenschap 2024 in Kladno kwamen we thuis met een rijke oogst aan medailles, bekers en rozetten. Met succes namen we deel aan de open klassen op het Duitse kampioenschap 2024 (september, Frankfurt am Main). Onze trainster is bovendien gecertificeerd Hobby Horsing-jurylid en enkele meisjes hebben al hun trainersexamens gehaald. We ontwikkelen ons. We blijven leren.
We doen mee aan de kwalificatiewedstrijden voor het Tsjechische kampioenschap en kijken uit naar het Nationaal Kampioenschap 2025 in juni in Brno.
Het blijft waar: wedstrijden zijn mooi, maar de kers op de Hobby Horsing-taart is de glans in de ogen van de meiden wanneer ze een gewone training niet willen verlaten.
We wensen de Hobbíks uit Plzeň nog vele mooie sprongen zoals tot nu toe, en we kijken erg uit naar fijne ontmoetingen op wedstrijden en trainingskampen.
